Geplaatst op Geef een reactie

Hoe herken je echte Wasabi?

Wasabi
Wasabi
Wasabi de echte zit er zelden in Consumentenbond

Hoe herken je echte Wasabi?

Heel eenvoudig. Echte Wasabi is een plant genaamd Wasabia Japonica. Van de wortelstam maak je de Wasabi past door deze te raspen op een speciale rasp. Alle andere “Wasabi” die u kent, zoals uit de tubes, poeders etc is geen echte Wasabi, maar Mierikswortel met Chinese Mosterd en zeer ongezonde chemische kleurstoffen.

Ondanks dat Wasabi en Mierikswortel tot dezelfde kruisbloemsoorten behoren is de plant geheel verschillend qua uiterlijk en smaak.

Smaakt de echte Wasabi iets zoet, minder pittig en is de pittigheid zeer snel vervlogen na inname, is daarentegen Mierikswortel veel heftiger (1.5 maal) en heeft een bittere bijsmaak.

Echte Wasabi (Wasabia Japonica) is dus zeer vluchtig en moet daarom aan tafel worden geraspt met een Wasabi rasp. Daarna kun je de hemelse extase van Moeder Natuur bijvoorbeeld bij de sushi gaan ervaren. Dat is het beste bewijs dat u met echte Wasabi van doen heeft.

Na het raspen blijft de (aangename) pittige smaak van Wasabi maximaal 20 minuten behouden. Daarna is de door het raspen ontstane oxidatie uitgewerkt. In tegenstelling tot de imitatie Wasabi blijft echte Wasabi niet in je mond ‘branden’. De pittige smaak is namelijk na enkele seconden verdwenen en verlang je direct naar meer.

Krijg je echter een groen zeer scherp balletje op een schaaltje uit de keuken? En is deze na een kwartier nog scherp, dan is dit een chemische imitatie gemaakt van Mierikswortel etc.

 

 

Geplaatst op Geef een reactie

Waarom is de echte Wasabi zo onbekend in Europa?

Wasabi4You

Historie Wasabi

Voorafgaand aan 1908 was Wasabi onbekend in het Westen. Het werd  alleen en passant genoemd in een oud botanische boek.

Verder werd wasabi alleen opgemerkt na de 2e Wereldoorlog, toen de geallieerden en masse verhuisden naar Japan. Zelfs toen werd wasabi alleen gebruikt als specerij en er werd niets over de voordelen voor de gezondheid gezegd. Het eerste gebruik werd beschreven dat het alleen gebruikt werd om mogelijke bacteriële besmetting bij vis te bestrijden die werden veroorzaakt door vistransporten vanuit de kust naar de Japanse steden en dorpen in het binnenland.

De Japanners beschouwen Wasabi echter als een belangrijke voedings en gezondheidsproduct voor hun eigen bevolking. De “wasabi” bedoeld voor consumptie voor de geallieerden werd gemaakt van Europese mierikswortel, omdat de “buitenlanders” het verschil toch niet zouden weten.

De geallieerden namen de ‘wasabi’ mee naar het westen, maar het was een samengesteld product dat ontworpen is voor westerse smaakpapillen. Dit is tot op de dag van vandaag nog steeds zo. In Japan mogen imitatie producten “wasabi” heten als zij een kleine hoeveelheid authentieke wasabi (Wasabia Japonica) bevatten.

Heden ten dage is zelfs het Japanse publiek bezweken aan de 60-jarige leugen en ook de meerderheid heeft de authentieke Wasabi nog nooit gegeten of zelfs gezien. Ze kennen alleen de gekleurde Europese mierikswortel. Dit is mede veroorzaakt door de steeds afnemende kweekgebieden van Wassbi in Japan.

Het was 1994, toen het eerste wetenschappelijke artikel werd gepubliceerd waaruit bleek dat wasabi tumoren bij muizen had kunnen beïnvloeden. Dit onderzoek werd gedaan in Japan, waar sommige wetenschappers hadden besloten om gevolg te geven aan een aantal ‘oude vrouwen verhalen’ over de gezondheidsvoordelen van wasabi. Tot grote verrassing van de wetenschappelijke gemeenschap bleek dat de ‘oude vrouwen verhalen’ een kern van waarheid te bevatten.

In diezelfde periode was de wetenschappelijke gemeenschap in de wereld ook bezig zich gezamenlijk in te spannen om elk plantenextract wat ze konden vinden te testen op een eventuele geneeskrachtige werking van kanker. Ondanks dat wasabi enig succes had is het onderzoek gestaakt, omdat wasabi werd beschouwd als een zeldzaam en moeilijk te kweken kruid en daarom niet geschikt voor de massaproductie van de farmacie.

Daarnaast speelden ook wetenschappelijke en commerciële belangen een rol. Er werd geen onderzoek gedaan op het gebied van wasabi extracten, behalve als ze verband hielden met voedsel, omdat niemand dacht dat er geld mee te verdienen zou zijn. Zelfs als er een onderzoek heeft plaatsgevonden was dit fragmentarisch en werd dit veelal uitgevoerd door studenten ten behoeve van hun scriptie. Ook vanuit de overheid werd er geen financiering beschikbaar gesteld en verdween daarmee de interesse voor de wasabi.

In 2004 herwon de belangstelling voor wasabi aan kracht toen bleek dat een unieke verbinding die van nature alleen in wasabi, maar in geen enkel andere plant voorkwam, die 40 keer krachtiger is in het bestrijden van kanker dan enig ander beste plantaardig extract. [Het andere plantaardige extract is sgs® afkomstig uit speciaal gekweekte Broccoli spruiten – dit werd gepatenteerd door de John Hopkins University, ondanks dat dit vanuit overheidsgelden werd gefinancierd.]

Er zijn drie unieke verbindingen in wasabi die niet in andere groentes voorkomen. Deze zijn gezamenlijk bekend als de lange keten Methyl Isothiocyanaten – MITC afgekort.

Het interessante van deze verbindingen is dat ze moeilijk uit deze plant te syntheseren en extraheren zijn en eenmaal geproduceerd zeer vluchtig en moeilijk te bewaren is. Dit geeft aan dat dit krachtige kanker-dodende medicijn in normale of farmaceutische laboratoria moeilijk geproduceerd kan worden tot supplementen voor het grote pubiek. Samen met het feit dat het gebruik van wasabi in het Westen minimaal is, is er tevens nog veel nader onderzoek nodig – aangenomen dat wasabi dan in grote hoeveelheden beschikbaar is.

bron Wasabi.org